Jeśli miasto porównamy do organizmu człowieka, to jego najważniejszym organem będzie rynek - bijące serce miasta, punkt spotkań i miejsce najistotniejsyzch miejskich wydarzeń.

Prawie każde miasto i miasteczko na Dolnym Śląsku z poniemiecką historią może poszczycić się uroczym rynkiem, otoczonym przez kamieniczki. Ale nie Lubin. Zabudowania w okolicach rynku, chociaż wcale nie tak mocno zniszczone podczas wojny, zostały rozebrane w latach 60.. Miejska legenda mówi, że oczyszczone cegły wywieziono do Warszawy, by wspomóc odbudowę stolicy. Na pewno prawdą jest to, że pozostało jedynie 10% przedwojennej zabudowy.

Gotowi na lato?
Ja tak! Znalazłam sobie nową parę przewiewnych spodni i kolejny element garderoby w azteckie wzorki, mam pokaźną kolekcję wygodnych toreb płóciennych i plecaczków, pokonałam zapalenie oskrzeli, no czego chcieć więcej? ;) Oprócz ładnej pogody, miętowego sorbetu, dobrego towarzystwa, braku komarów,  no i takich tam innych drobiazgów... ;)

Są takie rzeczy, których się nie wybacza. Tego, że ktoś nazwie Twoje rodzinne miasto pipidówą czy końcem świata, gdzie wrony mają pętlę i zawracają. Albo jak ktoś nie umie odmieniać nazwy Twojego miasta (w Lubinie, a nie w Lubiniu, a już na pewno nie w Lublinie, do diaska!). Ale tak naprawdę to tak jak z młodszym rodzeństwem - my możemy je szturchać, przezywać czy w ramach starszeństwa wybierać sobie lepsze słodycze, ale niechby ktoś inny próbował coś złego temu rodzeństwo zrobić...!
Lubin nie jest aż taką pipidówą, ale miastem z bujnym życiem miejskim też nie można go nazwać. Natomiast torba sprezentowana mi przez Japier Papier tak mi się spodobała (no popatrzcie na te domki!), że noszę ją wielką z radością, także poza Lubinem - a niech patrzą i widzą, skąd jestem! :D

Na pół dnia udało mi się przedostać do Krainy Lodu. Lodowe kwiaty, lodowe drzewa, lodowe podmuchy wiatru. Gdzieś w oddali pobrzmiewały dzwoneczki sań Królowej Śniegu, ale udało mi się uniknąć tego spotkania. Musiałam też robić uniki przed kryształkami lodu - nie chcę, żeby moje serce zamieniło się w kawał lodu!

14 lutego spędzamy z naszymi ukochanymi, całujemy zwierzaki w nos, rozdajemy walentynki kolegom i koleżankom (mam jeszcze całą stertę takich miłych karteczek z przedszkola i szkoły!).
To dzień wyznawania miłości, czemu by więc nie zadeklarować jej swojemu obiektowi westchnień, z którym spotykamy się co dzień, budzimy się z nim i zasypiamy, tęsknimy z powodu nawet jednodniowej rozłąki... A może wręcz przeciwnie, może oddaliśmy mu już nasze serce, ale jest to miłość nieodwzajemniona, niespełniona dręczona przez kilometry rozdzierającej odległości... Lub jeszcze inaczej, jest to miłość pozostająca w sferze fantazji, bajkowa...

Nie ma więc już sensu przemykać ciemnymi uliczkami, zasłaniać się smogiem i wymówkami, że Ty nie jesteś moim rodzinnym miastem!

Skoro moda to zabawa, a trendy są po to, by je w swoim stylu interpretować, to dlaczego nie zaszaleć i nie wcielić w życie stylówki rodem z lat 90.?

Jaga, border collie

... do uzdrowiska Sokołowsko...

Znak - a właściwie rzeźba - przy wjeździe do Lubina od strony Krzeczyna

Zdjęcie powstało przy współpracy z Asią i Agatą i dostałyśmy za nie wyróżnienie w konkursie fotograficznym o Lubinie.

fot. http://lubieczern.blogspot.com/

sukienka - halens.pl

A tutaj zdjęcia: