Często to, co publiczne, ogólnodostępne, odbieramy jako tak naprawdę niczyje. Bo przecież pilnują tego jakieś miejskie urzędasy i to wcale nie znaczy, że to należy do wszystkich mieszkańców. Taki sposób myślenia sprawia, że nikt nie poczuwa się do dbania o swoje otoczenie. Po co wrzucać śmieci do kosza, można rzucić na trawnik, w końcu to nie mój trawnik, a i tak przyjdzie ktoś i to posprząta, co mnie to, pani! I tu wchodzi cała na biało partycypacja społeczna (czasem lubię używać takie trudne słowa, ale spokojnie, jest przecież Miejski Słowniczek!). Chociaż zazwyczaj używając takiego pojęcia ma się na myśli nieco większe zaangażowanie mieszkańców w sprawy ważne dla ich społeczności (lokalne wybory, budżet obywatelski, udział w konsultacjach społecznych), a nie malowanie fantastycznych stworzeń na ścianach XIX-wiecznych kamienic. Ale hej, od tego się zaczyna! Powoli, od spraw najbliższych i codziennych buduje się zaangażowanie i świadomość, poczucie wspólnoty i przynależności, które dobrze wykorzystane, przyniesie same korzyści.

Całe Nadodrze to zaledwie kilkanaście ulic. Przedwojenne kamienice, powojenne plomby, trochę pustej przestrzeni i niezabudowanych parcel. I właśnie w tych pustych miejscach powoli zaczyna gościć nowoczesność.

Te bardzo ciekawe kółeczka, będące częścią fontanny, można znaleźć w Parku Staszica na Nadodrzu. Kolorowe wzory są tłem dla mojej kolorowej, niebiesko-czerwonej stylizacji.

Co więcej, wystarczyły niecałe dwie godziny w autobusie, żeby zamienić poranny widok z oka ze smutnych, wrocławskich kamienic na zielony, pełen kwiatów ogródek. I tak przez cały tydzień!

Jednak zdjęcia w tym wpisie, chociaż już wiosenne, to jednak jeszcze na tle szarych, nagich platanów. A konkretnie na tle Bulwaru Zwierzyckiego, do którego blisko mam z mojego wrocławskiego mieszkanka. 

Na koszulce namalowanego mam jelenia, lepiej zobaczycie go w TYM poście, naszyjnik skleciłam z podkładek do śrubek, a asymetryczną spódnicę wyciągnęłam w końcu z szafy po zimowej przerwie. 

Komin od Boom Bloom Akcesoria często mi towarzyszy i pojawił się już na blogu, ale tym razem występuje z oryginalną boom-bloomowyą ozdobą-zapięciem. Znów wszystko okazało się czarne, szare lub białe, (ha! nawet telefon!), jedynym kolorowym elementem jest zielony, wiosenny lakier na paznokciach. 

Ważnym elementem jest również torba z logo mojego bloga. O tym, co dla mnie znaczy ten obrazek, skąd się wziął i jak w ogóle zrobiłam ten rysunek, możecie przeczytać we wpisie Pragnienie serca.

A co u mnie słychać? Miniony weekend spędziłam w Trójmieście - jeszcze w tym tygodniu podzielę się z Wami zdjęciami, bo zrobiłam ich naprawdę sporo. Gdańsk jest zachwycający, a morze zimą piękne.  Nawet, jeśli okrutnie wieje, pada i czasami spada z nieba niewielki grad. Kolejny weekend również szykuje się wyjazdowo, tym razem obieram kierunek na Poznań i Pyrkon, czyli festiwal fantastyki. Jeśli jesteście ciekawi zdjęć z wyjazdów, zajrzyjcie na mojego Instagrama, gdzie wrzucam najciekawsze, zrobione na szybko telefonem zdjęcia.

fot. Łukasz

Wyprzedaże (na które sezon się właśnie dopiero co zakończył) mają chyba w zbiorowej świadomości coś z polowania. "Polowanie czas zacząć!" krzyczały nagłówki artykułów na portalach modowych. Wyruszamy do centrów handlowych, polujemy na przeceny i czaimy się na obniżki. Walczymy o ostatnie sztuki odzieży, które na naszych oczach stają się gatunkiem zagrożonym i wyrywamy sobie włosy z głowy, kiedy wymarzony ciuch jest już na wyginięciu. Naszym łupem padają ubrania, nasze zdobycze, które nosimy niczym trofeum. Niczym poławiacze pereł pośród bezwartościowych małż szukamy wyjątkowych perełek. W zależności od wyniku polowania święcimy triumf lub obwieszczamy klęskę.

Ja na wyprzedażach ustrzeliłam parę rzeczy właściwie przypadkiem. Na zdjęciach widzicie komin, kurtałkę i buty. I myślę, że mogę napawać się swoim triumfem. ;-)