Wakacyjne eksplorowanie miasta ma to do siebie, że bardzo często odbywa się w upale. W takim momencie myślimy tylko o tym, żeby było nam wygodnie i przewiewnie, a nie czy będziemy dobrze wyglądać na zdjęciach na tle zabytków czy nowoczesnych budynków. I nie ma czym się przejmować, bo nie każde wyjście z domu to rewia mody.

Sukienki na ramiączkach, zakładane na białe t-shirty i bluzki to jeden z tych trendów, który ostatnio podobno wrócił. Dlaczego podobno? Na blogach i Instagramie czy w sklepach pełno takich zestawów (ostatnio pokazywałam nawet, że można kupić sukienkę, która tylko wygląda, jakby była złożona z dwóch elementów), a na ulicy... No jakoś nie zauważyłam ;)

Dlatego sama postanowiłam się zabawić w najtinsowe szaleństwo, łącząc biały t-shirt z krótką sukienką. Wiem, że do całkowitego przeniesienia się w czasie brakuje mi jeszcze przynajmniej chokera i super starów, ale to nie miało być przebranie ;) Ale hej, z tą brązową kredką na ustach i Buką na torbie najntisowe fashionistki na pewno nie wykluczyłyby mnie ze swojego grona i spędzałybyśmy całe popołudnia, skubiąc słonecznik i porównując nasze Pokemony pielęgnowane w Tamagotchi, tak jak teraz można przechwalać się, kto ma najsilniejszego poksa w Pokémon GO ;)

Jakiś czas temu znudziła mi się moja szara koszulka z kieszonką i wymyśliłam, że narysuję jakieś zwierzątko wystające z niego. Teraz pewnie zdecydowałabym się na takiego Pikachu, no ale padło właśnie na liska.

Podział na pory roku kojarzy się głównie z analizą kolorystyczną: od tego jaki mamy kolor i ton włosów, barwę oczy czy odcień skóry zależy, jakie kolory najbardziej nam pasują, lepiej nam nosić złoto lub srebro i czy bardziej będzie odpowiednia czerwona szminka wpadająca w róż, czy pomarańcz.

Sama kilkukrotnie próbowałam dopasować się do którejś pory roku. Ale bardzo często takie polecane niby do mojego typu urody kolory mi się w ogóle nie podobają, tak jak fioletowy cień na oczach podkreślający zielone refleksy tęczówki i brzoskwiniowy bronzer, który kiedyś zaproponowała mi makijażystka. Lepiej zrezygnować z czegoś, co teoretycznie do nas pasuje, a w rzeczywistości czujemy się w tym źle. A ja i tak najlepiej się czuję w czerni i szarościach.

I kiedy teraz podczas letnich wyprzedaży zapatrzyłam się na kosmetyczkę w czarno-białe azteckie wzory, jasnoszary lakier do paznokci i szarą narzutkę, wtedy zrozumiałam. Jestem jesienią. Uwielbiam warstwy, narzutki, mogę cały dzień siedzieć owinięta kocem, bo lubię czuć się otulona. Najbardziej podobają mi się jesienne kolekcje. Wolę te bardziej szlachetne odcienie kolorów (bursztyn, szmaragd, rubin) od tych neonowych.

W tych wszystkich bardzo modnych ostatnio teoriach i książkach na temat posiadania w swojej szafie pewnej bazy, na której można bez wahania się opierać i komponować różne stroje na różne okazje zmieniając tylko dodatki (o czym w sumie sama jakiś czas temu pisałam i pokazywałam, jak to może działać), czegoś mi brakuje. Te sztywne reguły określające, ile powinno się mieć bluzek, ile par spodni... A gdzie miejsce dla tych niepokornych ubrań, które wyjmuje się z szafy tylko dwa razy do roku, ale nie sposób się z nimi rozstać? Co z tymi, które nie pasują do wszystkiego, ale pasują do siebie jedynie w ściśle określonej kombinacji?

Tymczasowe tatuaże z postaciami z bajek albo z motylkami przyklejanymi na ślinę (bo kto by tam przerywał zabawę i wracał do domu) kojarzą się głównie z gumami Turbo, dzieciństwem, latem i wakacjami. I według wielu osób tylko dzieciom wypada w coś takiego się bawić.  A jednak rok temu bardzo popularne stały się metaliczne naklejki imitujące biżuterię. Taka wakacyjna, festiwalowa moda sprawiła, że praktycznie w każdym sklepie, łącznie z Biedronką!, można się było w takie zaopatrzyć. W tym roku szał już trochę opadł, chociaż tak naprawdę trzeba poczekać do tych prawdziwych, upalnych wakacji. Chociaż instagramowe gwiazdy nie obklejały się złotymi tatuażami na słynnej Coachelli, postanowiłam się tym nie przejmować i uzupełniłam kolekcję o nowe wzory. Jak widać na zdjęciach, postawiłam nie tylko na błysk i blask, ale również na nieco bardziej minimalistyczne wzory. I tak jak napisałam już Kasi w komentarzu - takie tymczasowe ozdoby, które można zamawiać już sobie ze swoimi własnymi wzorami, to ciekawy sposób na przećwiczenie na sobie tego typu ozdób, zanim zdecydujemy się na trwały tatuaż.

• — czarny, asymetryczny płaszczyk,
• — t-shirt w czarne i białe paski,
• — czarne rurki.

• — czarny, asymetryczny płaszczyk,
• — t-shirt w czarne i białe paski,
• — czarne rurki.

• — czarny, asymetryczny płaszczyk,
• — t-shirt w czarne i białe paski,
• — czarne rurki.

Jak nie trudno się domyślić, tym razem wersja luzacka — okulary przeciwsłoneczne, słuchawki, choker, adidasy z niepowtarzalnym bieżnikiem opon na podeszwie (Adidas x Goodyear), matowa pomarańczowa szminka, fryzura typu bobek i to wszystko podkreślone przez luzacko rozpięty płaszcz z podwiniętymi rękawami.

Taka nonszalancja powinna spowodować, że będę czuła się bardzo swobodnie, pewnie ktoś użyłby tutaj nawet stwierdzenia, że to sportowa elegancja albo atleasure. Jednak ze wszystkich trzech zestawień to było najbardziej nie moje - te buty zazwyczaj zakładałam do tej pory w góry albo na rower, a naszyjnik rodem z nadmorskich kolonii z przełomu wieków noszę tutaj tak wiecie, ironicznie. 

Różne dodatki:

• choker prosto z lat 90.
• czarne okulary,
• czarny, filcowy kapelusz,
• białe Adidasy,
• mała torebka na łańcuszku,
• czarne półbuty,
• czarne botki na obcasie,
• trzy różne matowe szminki Golden Rose.

Spacery tuż przed rozkwitem takiej prawdziwej wiosny są wyjątkowe w skali całego roku. Po zniknięciu tego całego śniegu, ale jeszcze przed pojawieniem się liści na drzewach, kiedy nie zaczęły się te ciepłe, wiosenne dni, po których mieszkańcy zmęczeni zimą opanowują spacerową przestrzeń - wtedy miasto wygląda zupełnie inaczej. Punkty widokowe nagle pokazują więcej, obejmując budynki zazwyczaj ukryte za zielonymi lub jesiennymi liśćmi; śnieg nie przykrywa już szczegółów miasta. I nagle jest jakoś tak głośno, bo hałasu nie tłumi już biały puch ani jeszcze zielone, drzewiaste bariery, a nie ma też co liczyć na świergot ptaków zagłuszający charkot samochodów. Wszystko może się wtedy wydawać takie szare, nieprzyjazne, ale...

Wrocławska Pergola i Park Szczytnicki leżą teraz na mojej trasie szkoła-mieszkanie, więc zdarza się przy rozsądnej pogodzie, że wybieram spacerowy powrót zamiast podróży tramwaju. I to naprawdę dobre miejsce na spacer (nawet, jeśli to dalej niż 1 kilometr od mieszkania i nie do końca wpisuje się w założenia PROJEKTU 1KM) i poszukiwanie pierwszych oznak wiosny, chociaż na razie ich niezbyt dużo. Bo te miejsca mimo wielu wizyt wciąż skrywają przede mną swoje tajemnice, czekające na odkrycie.

Za kolanówki, kozaki i miękki szalik całkiem dobrze chronią przed chłodem. Nie mogło zabraknąć mojej ulubionej czarnej kurtki i szalonej spódniczki z zamkiem z przodu - uwielbiam takie detale!

Zaległe zdjęcia w narzutce z kapturem zupełnie już nie pasują do obecnej aury, tak to się nagle wszystko zmieniło.

No cóż, kto by się spodziewał takiego miłego, ciepłego, bezśnieżnego grudnia i temperatur, które umożliwiają opatulanie się jedynie cieplejszym żakietem i koco-szalikiem? Gdyby nie cały dzień spędzony na zakupach i pieczeniu ciast, a także podłoga usłana papierem prezentowym i świąteczne skarpety na nóżkach, można by zapomnieć, że to świąteczna pora - już prędzej w powietrzu czuć czasami wiosenny podmuch. 

Zwłaszcza, kiedy spaceruje się po Parku Biskupińskim i wzdłuż Odry - wiewiórki i biegacze w sportowych strojach wcale nie zapadli w zimowy sen, a trawa jest taka całkiem zielona.

Zbliża się ta pora roku, kiedy nie będzie się dało wyjść z domu bez kraciastej zbroi. Co będzie lepszym dopełnieniem kraty na płaszczu niż... jeszcze więcej kraty? Ogromny szalik, który po rozłożeniu ma wymiary koca (i wcale tu nie przesadzam) zapewnia dodatkową osłonę i poczucie bezpieczeństwa. Bo teraz już w każdym momencie można przetransformować się w burrito of sadness albo obwinąć niczym Sherlock pomarańczowym shock blanket, po szczególnie dramatycznym plot twiście w oglądanym właśnie serialu, albo zagrać w jakąś szaloną wersję szachów na czarno-szaro-białej szachownicy.

Matowe wykończenie paznokci i ust to ostatnio moje ulubione sposoby na codzienny makijaż. W odstawkę poszły błyszczące szminki i brokatowe lakiery — przynajmniej na razie, bo kto wie, może jutro mi się odwidzi! A tymczasem jedyne błyskotki, na które sobie pozwalam, to pierścionki-obrączki o różnych rozmiarach i klamerki moich nowych botków na obcasie.