Łódź to fajne miasto. Już trochę się rozpisywałam, że to polska stolica mody, filmu, murali. Google z kolei ma trochę inne zdanie - według niego (a tak naprawdę według wszystkich użytkowników tej wyszukiwarki - zobaczcie, co sądzi o innych polskich miastach) Łódź to miasto meneli, miasto przeklęte. Ja aż taka surowa w swojej ocenie bym nie była, ale czym innym jest poznanie miasta od podszewki, a co innego weekendowe polizanie z wierzchu. Chociaż kiedy patrzę na moje zapiski z 2017 roku  to nie były one zbyt optymistyczne, co mnie jednak trochę dziwi, bo w maju wróciłam tam z przyjemnością. Może to ten zbawienny wpływ słonecznej aury! Jednak mieszkać w okolicach centrum dalej bym nie chciała... 

Sami widzicie, wyłania się z tych sprzecznych opinii i stereotypów obraz miasta na tyle różnorodnego, że weekendowy relaks w Łodzi dla każdego będzie odmiennym doznaniem. Nawet ponowny spacer ulicą Piotrkowską, którą przecież przeszłam tam i z powrotem podczas poprzedniej wizyty, dostarczył nowych wrażeń, chociaż aż tak dużo się nie zmieniło. Ale nasze postrzeganie zależy od wielu czynników - co innego zauważymy i co innego nam się spodoba w zależności od pogody, naszego nastroju, nie mówiąc już o zdobytym między dwiema wizytami bagażem wiedzy, a nawet od tego... czym fotografujemy. Tym razem miałam ze sobą bezlusterkowca, mogłam więc więcej uwagi zwrócić na detale kamienic, których aparatem w telefonie nie byłabym w stanie Wam pokazać.