Tymczasowe tatuaże z postaciami z bajek albo z motylkami przyklejanymi na ślinę (bo kto by tam przerywał zabawę i wracał do domu) kojarzą się głównie z gumami Turbo, dzieciństwem, latem i wakacjami. I według wielu osób tylko dzieciom wypada w coś takiego się bawić.  A jednak rok temu bardzo popularne stały się metaliczne naklejki imitujące biżuterię. Taka wakacyjna, festiwalowa moda sprawiła, że praktycznie w każdym sklepie, łącznie z Biedronką!, można się było w takie zaopatrzyć. W tym roku szał już trochę opadł, chociaż tak naprawdę trzeba poczekać do tych prawdziwych, upalnych wakacji. Chociaż instagramowe gwiazdy nie obklejały się złotymi tatuażami na słynnej Coachelli, postanowiłam się tym nie przejmować i uzupełniłam kolekcję o nowe wzory. Jak widać na zdjęciach, postawiłam nie tylko na błysk i blask, ale również na nieco bardziej minimalistyczne wzory. I tak jak napisałam już Kasi w komentarzu - takie tymczasowe ozdoby, które można zamawiać już sobie ze swoimi własnymi wzorami, to ciekawy sposób na przećwiczenie na sobie tego typu ozdób, zanim zdecydujemy się na trwały tatuaż.

Spacery tuż przed rozkwitem takiej prawdziwej wiosny są wyjątkowe w skali całego roku. Po zniknięciu tego całego śniegu, ale jeszcze przed pojawieniem się liści na drzewach, kiedy nie zaczęły się te ciepłe, wiosenne dni, po których mieszkańcy zmęczeni zimą opanowują spacerową przestrzeń - wtedy miasto wygląda zupełnie inaczej. Punkty widokowe nagle pokazują więcej, obejmując budynki zazwyczaj ukryte za zielonymi lub jesiennymi liśćmi; śnieg nie przykrywa już szczegółów miasta. I nagle jest jakoś tak głośno, bo hałasu nie tłumi już biały puch ani jeszcze zielone, drzewiaste bariery, a nie ma też co liczyć na świergot ptaków zagłuszający charkot samochodów. Wszystko może się wtedy wydawać takie szare, nieprzyjazne, ale...

Wrocławska Pergola i Park Szczytnicki leżą teraz na mojej trasie szkoła-mieszkanie, więc zdarza się przy rozsądnej pogodzie, że wybieram spacerowy powrót zamiast podróży tramwaju. I to naprawdę dobre miejsce na spacer (nawet, jeśli to dalej niż 1 kilometr od mieszkania i nie do końca wpisuje się w założenia PROJEKTU 1KM) i poszukiwanie pierwszych oznak wiosny, chociaż na razie ich niezbyt dużo. Bo te miejsca mimo wielu wizyt wciąż skrywają przede mną swoje tajemnice, czekające na odkrycie.

Wrocław ściśnięty mrozem skrył się pod pierzynką ze śniegu i ani myśli się spod niego wychylać. Bardzo przyjemnie jest wziąć z niego przykład, siedzieć pod kocykiem, pisać pracę inżynierską czy inne bzdurki i na spadające płatki śniegu patrzeć tylko przez szybę. Ale warto wybrać się też na spacer, zwłaszcza kiedy mieszka się tak pięknej, wrocławskiej okolicy i wcale nie trzeba przy tym zostawiać koca w domu.

Zaległe zdjęcia w narzutce z kapturem zupełnie już nie pasują do obecnej aury, tak to się nagle wszystko zmieniło.

No cóż, kto by się spodziewał takiego miłego, ciepłego, bezśnieżnego grudnia i temperatur, które umożliwiają opatulanie się jedynie cieplejszym żakietem i koco-szalikiem? Gdyby nie cały dzień spędzony na zakupach i pieczeniu ciast, a także podłoga usłana papierem prezentowym i świąteczne skarpety na nóżkach, można by zapomnieć, że to świąteczna pora - już prędzej w powietrzu czuć czasami wiosenny podmuch. 

Zwłaszcza, kiedy spaceruje się po Parku Biskupińskim i wzdłuż Odry - wiewiórki i biegacze w sportowych strojach wcale nie zapadli w zimowy sen, a trawa jest taka całkiem zielona.

Zbliża się ta pora roku, kiedy nie będzie się dało wyjść z domu bez kraciastej zbroi. Co będzie lepszym dopełnieniem kraty na płaszczu niż... jeszcze więcej kraty? Ogromny szalik, który po rozłożeniu ma wymiary koca (i wcale tu nie przesadzam) zapewnia dodatkową osłonę i poczucie bezpieczeństwa. Bo teraz już w każdym momencie można przetransformować się w burrito of sadness albo obwinąć niczym Sherlock pomarańczowym shock blanket, po szczególnie dramatycznym plot twiście w oglądanym właśnie serialu, albo zagrać w jakąś szaloną wersję szachów na czarno-szaro-białej szachownicy.

Matowe wykończenie paznokci i ust to ostatnio moje ulubione sposoby na codzienny makijaż. W odstawkę poszły błyszczące szminki i brokatowe lakiery — przynajmniej na razie, bo kto wie, może jutro mi się odwidzi! A tymczasem jedyne błyskotki, na które sobie pozwalam, to pierścionki-obrączki o różnych rozmiarach i klamerki moich nowych botków na obcasie.