Czy dla miastoluba może być ciekawszy temat, niż początki współczesnego miasta? I to jeszcze opisany w książce polecanej przez znanego pisarza? Och, jakże się myliłam...

To miała być kolejny wpis o kolejnej książce w mojej kolekcji, chociaż jak wiecie, zazwyczaj to co czytam, stanowi tylko punkt wyjścia do różnych przemyśleń. Tym razem związek pomiędzy moją pisaniną a książką będzie jeszcze luźniejszy, bo... nie przeczytałam jej do końca. Rzadko sobie odpuszczam dokończenie lektury  (do głowy z ostatnich przychodzi mi "Przewodnik wędrowca" i "Sekretne życie drzew"), ale tym razem uznałam, że kontynuowanie byłoby ogromną stratą czasu.

Betonia... Sama ta nazwa od razu przenosi nas do jakiejś fantastycznej krainy, może i zbudowanej z szarego, surowego betonu, a jednocześnie wypełnionej ciepłem zamieszkujących ją ludzi. Tu każdy ma zapewnione co najmniej 15 metrów kwadratowych, ogrzewanie i ciepłą wodę, kuchnię i łazienkę przydzieloną do mieszkania. Do toalety nie trzeba już wychodzić na korytarz, albo - co gorsze! - na podwórze. Za oknem jest sporo przestrzeni, nikt nikomu przez balkon nie zagląda. Pod domem bezpiecznie bawią się dzieci, bo ruch samochodowy odbywa się zupełnie gdzie indziej, a i idąc do przedszkola czy do szkoły nie trzeba przekraczać żadnej ulicy. Sielska kraina. Utopia!

zachód słońca na lubińskim Kielichu

Nie mogę powiedzieć, że nigdy wcześniej nie byłam w Jeleniej Górze. Przecież to tędy prowadzi droga w Karkonosze i tu odbywają się wystawy psów, w których brałam udział. Jednak dopiero w ubiegły weekend tak naprawdę zobaczyłam, co do zaoferowania ma jeleniogórski rynek.

Ludzie - Jak angażować mieszkańców i turystów w lokalne akcje, wydarzenia i inicjatywy?
Miasto - Jak skutecznie zmieniać na lepsze współczesne miasta, metropolie oraz regiony?
Trendy - Jakich narzędzi używać do efektywnej komunikacji online i offline?

Organizatorzy pierwszej konferencji Wrocław City Trends postawili przed sobą ambitne zadanie odpowiedzenia na te pytania. Program brzmiał nad wyraz ciekawie, dlatego w ubiegły piątek zamiast siedzieć w pracy, siedziałam na prelekcjach i debatach.

I dzisiaj to ja postaram się odpowiedzieć na jedno bardzo ważne pytanie - co pozostało mi w głowie tydzień po konferencji Wrocław City Trends?
Garść ciekawostek i linków dla Was, a dla mnie całkiem sporo inspiracji do kolejnych wpisów.

Ziemia kryje wiele skarbów. Kruszce, rudy miedzi, złoto, srebro, no i węgiel. A gdzie węgiel, tam i kopalnie i górnicy.

Jeśli nigdy nie musieliście szukać pokoju do wynajęcia - zazdroszczę Wam. 

Wrocławski rynek nieruchomości nie jest łaskawy dla studentów poszukujących swoich czterech kątów - i pewnie wszędzie tak jest. Ceny zawsze za wysokie, mieszkania położone zawsze za daleko, zawsze coś nie tak, a jednak gdzieś trzeba mieszkać. Najgorsze chyba są te momenty, kiedy w ogłoszeniu wszystko wygląda w miarę ok (nawet nie dobrze, wystarczy, żeby było ok), a na miejscu okazuje się, że do wynajmowanego pokoju można się dostać tylko przez pokój przejściowy (w sytuacji, kiedy są to jedyne dwa pokoje, Ty jesteś dziewczyną, a drugi lokator jest chłopakiem wydaje mi się to nieco kłopotliwe, ale to może tylko mi), w łazience na połowie ścian nie ma płytek, czynsz tak naprawdę jest o 100 złotych wyższy, w toalecie wita Cię niespuszczona woda w toalecie, dwa osobne pokoje są tak naprawdę dużym salonem, który można sobie przedzielić... No po prostu po jakimś czasie ma się dość. A to tylko moje historie, nie mówiąc już o tych usłyszanych od znajomych.



Marta Rysa opisała swoje przeżycia z szukania mieszkania w Warszawie. Jej oczekiwania były trochę wyższe niż przeciętnego studenta, ale nic dziwnego - kiedy szuka się czegoś do zamieszkania na dłużej, a nie tylko dziewięć studenckich miesięcy, zwraca się uwagę na więcej szczegółów.
Książka "Upiór w bloku. Kryminałki mieszkaniowe" to zbiór kilkustronnicowych opowiadań - raczej nie reportaży, jak napisano na okładce. To bardziej takie historyjki, którym dalibyście lajka na Facebooku i wysłali znajomym. Niektóre bawią, niektóre przerażają. Ale nawet śmiech będzie śmiechem przez zły, jeśli miało się podobne doświadczenia. Szkoda, że chociaż niektóre z opowieści nie są zilustrowane zdjęciami oglądanych mieszkań - chciałabym zobaczyć, jak wyglądało opisywane przez Rysę nietypowe apartamenty, zwłaszcza ten praktycznie zamieniony w szklarnię czy ten z łazienką z greckimi kolumnami i wielką wanną na środku.

Liczba absurdalnych spotkań przy okazji poszukiwania mieszkań była tak duża, że zaczęłam się zastanawiać, czy ze mną jest wszystko w porządku.

Mieliście może kiedyś do czynienia z agentami nieruchomości? Ja nie - i powiem szczerze, że po lekturze książki chyba wolałabym szukać mieszkania na własną rękę. W opowieściach przewija się galeria kolorowych postaci, pewnie trochę przerysowanych. Ale nieodmiennie przekonujących, że te koszmarne lokale mogą być spełnieniem marzeń, wystarczy tylko trochę się postarać, tu kwiatka postawić, tu zasłonkę powiesić, tu gołębie przegonić, tu dziurę w podłodze naprawić...

Zawodowi kłamcy? Entuzjaści potrafiący grać role życia, kiedy dany metraż trzeba koniecznie komuś upchnąć? Co tkwi za fasadowymi obliczami ludzi dzierżących czarne teczki i skłonnych ruinę uznać za przejaw artyzmu albo modnej dekadencji?

Ktokolwiek zajrzał kiedyś na Polisz Arkitekczer albo Chujowe mieszkania do wynajęcia ten wie, jaką fantazją w urządzaniu domów wykazują się Polacy. Właściwie nie ma żadnych ograniczeń, można zamieszkać w zamku, piramidzie, igloo, przenieść się do morskiej krainy, starożytnej Grecji albo wybrać się w przyszłość. I to jest ekstra, każdy może urządzić się tak, jak lubi. Ale przy wynajmowaniu mieszkań to już nie brzmi tak dobrze - fajnie, że właściciel-muzyk lubi spać w sypialni obitej czerwonym aksamitem, takim jego futeraliku, ale to chyba na tyle unikalne upodobania, że ciężko będzie znaleźć najemcę. A kiedy przeczytałam u Kasi na blogu Simplicite o jej podejściu do wynajmowania mieszkania, które ma być schludne, funkcjonalne i łatwe do urządzenia - po prostu nie mogłam  uwierzyć. Gdzie byli tacy wynajmujący, kiedy ja szukałam pokoju we Wrocławiu?!

źródło: Simplicite

Te trudności ze znalezieniem porządnego mieszkania dziwią tym bardziej, że powstają nowe osiedla domów wielorodzinnych, masy ludzi wyprowadzają się na przedmieścia do domków jednorodzinnych, fabryki przekształcane są w lofty, puste parcele w centrach miast są zabudowywane. Książka Filipa Springera "13 pięter" opowiada o polskim głodzie mieszkaniowym, który trwa od ponad stu lat. Podczas tej lektury jeżą się włosy na głowie i właściwie odechciewa się jakichkolwiek zmian, czy to wynajmowania nowego pokoju czy szukania mieszkania do kupienia.


"13 pięter" zdecydowanie polecam (nie pierwszy raz z resztą), a jeśli chodzi o "Upiora w bloku" - jeśli gdzieś na nią traficie, można przeczytać w podróży, ale czy Wam się spodoba zależy od Waszego poczucia humoru i doświadczeń z wynajmowaniem mieszkań. I tych doświadczeń jestem bardzo ciekawa - podzielicie się?

Mówi się, że pierwsze wrażenie jest najważniejsze. Zapałamy miłością czy nienawiścią - wystarczy kilka sekund, by rozstrzygnęły się losy nowozawartej znajomości. Czy skończy się na jednodniowym, przelotnym romansie, czy będzie z tego coś więcej?

Piotrkowska może nie jest najdłuższą ulicą w Polsce, bo ten tytuł przypada Wałowi Miedzeszyńskiemu w Warszawie, ale może za to poszczycić się mianem najdłuższej ulicy handlowej w Europie i z pewnością jest jedną z tych, które robią niezapomniane wrażenie.

Polanica-Zdrój jest jednym z pierwszych miejsc, które przychodzą mi na myśl, kiedy myślę o uzdrowiskach - może to przez te rozległe parki, letni tor saneczkowy i piękny budynek sanatorium? A jednak na początku swojej uzdrowiskowej działalności była w cieniu swoich bardziej znanych koleżanek i kolegów. Na pewno turystów i kuracjuszy pojawiło się więcej dzięki zbudowaniu kolei - tak samo jak w Długopolu czy Złotym Stoku. 

Wiesz, kiedy dobrze zrobiłaś zmieniając profil bloga z szafiarskiego na miejski, kiedy z książki o modzie w PRL-u najbardziej interesuje Cię rozdział o odbudowie Warszawy... Czyli dzisiaj opowiadam o odbudowie powojennej Warszawy, powojennej mody i powojennej kobiety.

Czy można odwiedzić miejsce, którego już nie ma?
Nie. I tak.

Ostatnio podczas kolejnej wizyty w Rudawach Janowickich odwiedziłam Miedziankę, która jeszcze po II Wojnie Światowej była tętniącym życiem miasteczkiem - rozwijającym się dzięki górnictwu, a słynącym również z pysznego piwa i pięknych widoków.

O ile z polskimi blokami miałam trochę do czynienia, tak te z innych krajów stanowiły dla mnie tajemnicę. Wprawdzie poczytałam o największym tego typu osiedlu w Estonii czy holenderskim Bijlmermeer (więcej na ten temat znajdziecie w poprzedniej, blokersowej praSówce), to najbardziej zaciekawiły mnie rosyjskie chruszczowki. A najlepiej przecież czerpać wiedzę z pierwszej ręki, dlatego połączyłam swoje siły z Natalią z bloga Moda. Instrukcja obsługi, które ostatnie kilka miesięcy spędziła w Moskwie. Wprawdzie Natalia mieszkała w pałacu kultury, a nie w chruszczowce, ale to właśnie dzięki niej mam dla Was tyle ciekawych informacji z pierwszej ręki!

Ostatnio u Agaty z bloga Nietransparentnie przeczytałam takie słowa:

Poza tym, czułam też zupełną odmienność tego miejsca. Wszystko wydawało się być zrobione tak jakby trochę w inny sposób.

Wprawdzie zostały wypowiedziane o Szczecinie, ale ja dokładnie tak czułam się w Poznaniu. Architektura znajoma, przestrzeń taka nasza polska, ale miałam takie tingling sensation, że coś jest nie tak, że wszystko jest nie na swoim miejscu - ale nie tak zupełnie, tylko odrobinę przesunięte. Czy ktoś rozumie, o co mi chodzi? W końcu w takich chorwackich miasteczkach czy skandynawskich miastach też wszystko jest inne, ze względu na inną kulturę i odmienne warunki klimatyczne, co ma przecież olbrzymi wpływ na planowanie miasta. Może tam po prostu spodziewam się odmienności? Albo oznacza to, że Poznań może poszczycić bardzo wyjątkowym genius loci?

Genius loci według mitologii rzymskiej to opiekuńcza siła, coś, co sprawia, że dana przestrzeń jest jedyna w swoim rodzaju.

Statystycznie połowa z Was mieszka w bloku wielorodzinnym. Bliskie stosunki z sąsiadami, nie zawsze niezawodna technologia wielkiej płyty, niedziałające windy, zatkane zsypy, brak miejsc parkingowych, przesiadywanie na ławce pod blokiem czy okrzyki "Ma-mo, rzuć mi na li-za-ka" nie są Wam obce.

Więc to głównie dla Was dzisiejsze praSówkowe linki - bo może zastanawialiście się, kto w ogóle wpadł na pomysł budowania bloków, czy w innych krajach też je można spotkać i jaka przyszłość czeka ten rodzaj architektury?

Są takie rzeczy, których się nie wybacza. Tego, że ktoś nazwie Twoje rodzinne miasto pipidówą czy końcem świata, gdzie wrony mają pętlę i zawracają. Albo jak ktoś nie umie odmieniać nazwy Twojego miasta (w Lubinie, a nie w Lubiniu, a już na pewno nie w Lublinie, do diaska!). Ale tak naprawdę to tak jak z młodszym rodzeństwem - my możemy je szturchać, przezywać czy w ramach starszeństwa wybierać sobie lepsze słodycze, ale niechby ktoś inny próbował coś złego temu rodzeństwo zrobić...!
Lubin nie jest aż taką pipidówą, ale miastem z bujnym życiem miejskim też nie można go nazwać. Natomiast torba sprezentowana mi przez Japier Papier tak mi się spodobała (no popatrzcie na te domki!), że noszę ją wielką z radością, także poza Lubinem - a niech patrzą i widzą, skąd jestem! :D

czyli gdzie wybrałabym się, mając do dyspozycji cały czas i przestrzeń

Gdzie zaglądacie, jeśli szukacie informacji o mieście, architekturze i urbanistyce? Czyli co czytać, żeby wiedzieć, co piszczy w mieście:

Architecture is a good idea i bardzo ciekawy kanał na Youtube
Nowy zabytek: Zabytki. Architektura. Lifestyle.
Hipermiasto: Agregujemy newsy • Kreujemy alternatywny Wrocław
Bryła
Respublica - niektóre teksty z Magazynu MIASTA