Sukienki na ramiączkach, zakładane na białe t-shirty i bluzki to jeden z tych trendów, który ostatnio podobno wrócił. Dlaczego podobno? Na blogach i Instagramie czy w sklepach pełno takich zestawów (ostatnio pokazywałam nawet, że można kupić sukienkę, która tylko wygląda, jakby była złożona z dwóch elementów), a na ulicy... No jakoś nie zauważyłam ;)

Dlatego sama postanowiłam się zabawić w najtinsowe szaleństwo, łącząc biały t-shirt z krótką sukienką. Wiem, że do całkowitego przeniesienia się w czasie brakuje mi jeszcze przynajmniej chokera i super starów, ale to nie miało być przebranie ;) Ale hej, z tą brązową kredką na ustach i Buką na torbie najntisowe fashionistki na pewno nie wykluczyłyby mnie ze swojego grona i spędzałybyśmy całe popołudnia, skubiąc słonecznik i porównując nasze Pokemony pielęgnowane w Tamagotchi, tak jak teraz można przechwalać się, kto ma najsilniejszego poksa w Pokémon GO ;)

Podział na pory roku kojarzy się głównie z analizą kolorystyczną: od tego jaki mamy kolor i ton włosów, barwę oczy czy odcień skóry zależy, jakie kolory najbardziej nam pasują, lepiej nam nosić złoto lub srebro i czy bardziej będzie odpowiednia czerwona szminka wpadająca w róż, czy pomarańcz.

Sama kilkukrotnie próbowałam dopasować się do którejś pory roku. Ale bardzo często takie polecane niby do mojego typu urody kolory mi się w ogóle nie podobają, tak jak fioletowy cień na oczach podkreślający zielone refleksy tęczówki i brzoskwiniowy bronzer, który kiedyś zaproponowała mi makijażystka. Lepiej zrezygnować z czegoś, co teoretycznie do nas pasuje, a w rzeczywistości czujemy się w tym źle. A ja i tak najlepiej się czuję w czerni i szarościach.

I kiedy teraz podczas letnich wyprzedaży zapatrzyłam się na kosmetyczkę w czarno-białe azteckie wzory, jasnoszary lakier do paznokci i szarą narzutkę, wtedy zrozumiałam. Jestem jesienią. Uwielbiam warstwy, narzutki, mogę cały dzień siedzieć owinięta kocem, bo lubię czuć się otulona. Najbardziej podobają mi się jesienne kolekcje. Wolę te bardziej szlachetne odcienie kolorów (bursztyn, szmaragd, rubin) od tych neonowych.

W tych wszystkich bardzo modnych ostatnio teoriach i książkach na temat posiadania w swojej szafie pewnej bazy, na której można bez wahania się opierać i komponować różne stroje na różne okazje zmieniając tylko dodatki (o czym w sumie sama jakiś czas temu pisałam i pokazywałam, jak to może działać), czegoś mi brakuje. Te sztywne reguły określające, ile powinno się mieć bluzek, ile par spodni... A gdzie miejsce dla tych niepokornych ubrań, które wyjmuje się z szafy tylko dwa razy do roku, ale nie sposób się z nimi rozstać? Co z tymi, które nie pasują do wszystkiego, ale pasują do siebie jedynie w ściśle określonej kombinacji?

Wrocław powraca nad rzekę

Wrocławianie uwielbiają spędzać swój wolny czas nad Odrą. Czy to Wyspa Słodowa, ze swoim specyficznym klimatem i widokiem na gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego, czy też wały nad kanałami i starorzeczami, albo Promenada Staromiejska wzdłuż fosy. Woda uspokaja, latem sprowadza odrobinę ochłody w spieczonym od słońca mieście. Wystarczy odrobina zieleni na brzegu, by przyciągnąć piknikowiczów.

Tymczasowe tatuaże z postaciami z bajek albo z motylkami przyklejanymi na ślinę (bo kto by tam przerywał zabawę i wracał do domu) kojarzą się głównie z gumami Turbo, dzieciństwem, latem i wakacjami. I według wielu osób tylko dzieciom wypada w coś takiego się bawić.  A jednak rok temu bardzo popularne stały się metaliczne naklejki imitujące biżuterię. Taka wakacyjna, festiwalowa moda sprawiła, że praktycznie w każdym sklepie, łącznie z Biedronką!, można się było w takie zaopatrzyć. W tym roku szał już trochę opadł, chociaż tak naprawdę trzeba poczekać do tych prawdziwych, upalnych wakacji. Chociaż instagramowe gwiazdy nie obklejały się złotymi tatuażami na słynnej Coachelli, postanowiłam się tym nie przejmować i uzupełniłam kolekcję o nowe wzory. Jak widać na zdjęciach, postawiłam nie tylko na błysk i blask, ale również na nieco bardziej minimalistyczne wzory. I tak jak napisałam już Kasi w komentarzu - takie tymczasowe ozdoby, które można zamawiać już sobie ze swoimi własnymi wzorami, to ciekawy sposób na przećwiczenie na sobie tego typu ozdób, zanim zdecydujemy się na trwały tatuaż.

Jednym z moich ulubionych miejsc w Parku Wrocławskim jest właśnie ta kładka. Cały czas ukryta w cieniu, co daje wytchnienie podczas spacerowania po upalnym Lubinie. Zajmuje zaszczytne miejsce na podium razem z mini zoo i pomostami nad niewielkim stawem. A może jednak aleja z dinozaurami wygrywa w tej konkurencji? Zwłaszcza, kiedy wraca się w środku nocy przez ciemny park i to po seansie "Parku Jurajskiego" w kinie letnim, a kilkunastometrowe dinozaury złowieszczo błyskają czerwonymi oczami. 

Najprostszy tytuł wpisu świata.

Rykoszetka to ja, cześć! :) 

Pierwsze zdjęcie w wpisie jest moim nowym facebookowym avatarkiem - jest uśmiech, czarny kolor i rykoszetkowa torba, a więc wszystkie niezbędne elementy. :)

Lima i Jaga postanowiły zostać profesjonalnymi modelkami i poprosiły mnie o radę - jak pozować? Możecie zobaczyć na zdjęciach nasze zmagania. Jak się okazało, obydwie uznały, że jednak znają się na tym lepiej ode mnie. Ja się ustawiam, przyjmuję różne pozy, a one wszystko robią po swojemu. Teraz siadamy? Niee, one uważają, że lepiej wyglądają stojąc na czterech łapach. Może patrzymy w stronę kamery? Skądże, lepiej wpatrywać się romantycznie w horyzont. Albo najlepiej próbować wyjść z kadru, w końcu takie dynamiczne zdjęcia też są ciekawe.

Która z nas najlepiej poradziła sobie z pozowaniem? Ja, Lima (z brązowymi wstawkami) czy Jaga (cała czarno-biała)? A może jednak border collie nie mają w sobie tego zmysłu pozowania? Chociaż jak wynika między innymi z mojego wpisu Zwierzęcy asystenci to wszystkie trzy (jeszcze Zaza) lubią wpakowywać się przed obiektyw, kiedy robię zdjęcia. Więc jak to jest? :)

Elementem, bez którego nie mogę się tego lata obejść wcale nie są okulary i płócienna torba, ale czarny płaszczyk z asymetrycznym zamkiem. Trochę się śmieję, że to właśnie z tego powodu co chwila atakują nas ochłodzenia temperatury i przelotne deszcze. Bo skoro już go kupiłam, to specjalnie dla mnie jest taka pogoda, żebym mogła go nosić i spacerując po mieście czuć się jak szpieg z czarno-białych filmów. Albo z Krainy Deszczowców. Karramba!

ul. Pomorska 19
Wrocław

Zdjęcia ponownie kwadratowo-instagramowe, ale nie martwcie się - kolejne już będą porządne ;-)

Wpis jest częścią PROJEKTU 1 KM, a jeśli jeszcze nie widzieliście trzeciej odsłony nadodrzańskich migawek, zajrzyjcie tutaj! :)