Wiecie, jakich zdjęć przywiozłam z Portugalii najwięcej? Płytek. Tak, ceramicznych płytek, które znajdowałam co krok - na ścianach budynków, na murkach, we wnętrzach czy jako pamiętniki. Azulejos tak mnie zachwyciły, że tylko biegałam od jednym płytek do drugich, sprawdzając, czy mam już takie w swojej kolekcji. A nigdy nie miałam, bo nie trafiłam ani razu na powtarzający się wzór.
Bo wzory, co z resztą widać po zdjęciach, były bardzo różne - od minimalistycznych, niebieskich kółek (które bardziej pasowałyby do bolesławieckiej ceramiki, bo w swoim otoczeniu wyglądały jakoś tak zbyt nowocześnie) do bardzo szczegółowych wzorów, a niekiedy nawet całych historii przedstawionych na ceramicznych płytkach. Najciekawsze jest to, że po dokładnym przyglądnięciu się płytkom widać, że wzory na nich powstały na różne sposoby: z użyciem szablonów, stempli, a nawet malowania każdej płytki z osobna pędzlem.


Popularne w Portugalii, Hiszpanii i we Włoszech azulejos często tworzą orientalny klimat, przywodząc na myśl arabskie i bizantyjskie mozaiki, przypominając o obecności Maurów na Półwyspie Iberyjskim, złote czasy odkryć geograficznych i zakładania kolonii. Nawet nazwa azulejos pochodzi od arabskiego zellige, oznaczającego wypolerowany kamień. Chociaż teoria mówiąca o tym, że nazwa wywodzi się od portugalskiego słowa na kolor niebieski - azul - bardzo mi się podoba! Sporo wzorów, które widziałam, były właśnie niebieskie. To z myślą o nich zabrałam do Lizbony sukienkę we wzory przypominające azulejos (albo scenki rodzajowe na piecach kaflowych) - ach, te szafiarskie myślenie!

Bardzo zaciekawiło mnie, kiedy przeczytałam, że te wszystkie zdobienia nie powstawały tylko po to, żeby cieszyć oczy, ale również po to, żeby regulować temperaturę w domach. Chociaż gdyby nie zamiłowanie do piękna, wszystkie azulejos byłyby pewnie szarobure. A tak to w gorący dzień możemy stąpać po chłodnych, wzorzystych podłogach czy opierać czoło o zimne ściany. Bo ceramika ma też to do siebie, że się mniej nagrzewa. Czyżby średniowieczny sposób na walkę z miejską wyspą ciepła?


Chociaż zajrzałam na stację kolejową São Bento w Porto (powyżej na zdjęciach), to nie udało mi się dotrzeć ani do Kościoła Kleryków w Porto, ani Muzeum Narodowego Azulejo w Lizbonie. Czyli jest plan na kolejną wycieczkę! ;)

Ale póki co kierunek - Islandia!

Oglądam te zdjęcia z Porto... I czuję ogromny niedosyt! Jeden dzień to za mało, żeby zwiedzić całe tak duże miasto, a do tego posiedzieć jeszcze nad rzeką Duero, popijając Porto...

Najlepszy sposób na przedłużenie sobie lata? Jesienne wakacje na południu Europy! Prognozy wprawdzie wskazywały, że będzie to ciepły tydzień, jednak plażowanie i kąpiel w oceanie na początku października wciąż były dla mnie zaskoczeniem.

Stąd dziś przegląd portugalskich plaż, które odwiedziliśmy podczas tygodniowych wczasów w Portugalii, zapraszam!

A co, jeśli podczas wakacji w Lizbonie znudzą nam się wąskie uliczki, czerwone dachy i zabytkowe tramwaje?

Oj, napatrzyłam się na zdjęcia Nieśmigielskiej z Porto i Lizbony, napatrzyłam! Dlatego kiedy padło hasło "wakacje w Portugalii" wiedziałam, że może być na nie tylko jedna odpowiedź. Jedziemy!

Ponieważ szybko okazało się, że plan zakłada przylot do Lizbony, wypożyczenie auta i wycieczkę do Porto i z powrotem na południe, by trochę poplażować, i to wszystko tylko w tydzień, to nie nastawiałam się na to, że uda mi się zobaczyć wszystkie najbardziej polecane miejsca. Chociaż listę sobie oczywiście przygotowałam! Najważniejsze było, żeby miło spędzić czas, odpocząć i skorzystać z zapowiadanej pięknej pogody. I plan został wykonany w 1000%!

Gdzie szukać ciekawych do odwiedzenia miejsc, które niekoniecznie pojawiają się na pierwszych stronach wyszukiwarek? Miejsc osobliwych, nietuzinkowych. Tu na ratunek przyjdzie "Atlas Obscura".

Prawie 10 lat temu powstał internetowy portal, który miał być zbiorem "niespodziewanych, pomijanych, dziwacznych i tajemniczych" miejscówek, cudów natury czy tradycji i dań z całego świata. Teraz to także zbiór ciekawych historii - możecie dowiedzieć się stamtąd, jak ananas stał się symbolem gościnności albo zobaczycie makiety najciekawszych wieżowców, które... nigdy nie powstały. A dwa lata temu jego twórcy, Joshua Foer i Dylan Thuras wraz z  Ellą Morton wydali książkę-przewodnik o polskim tytule "Atlas Osobliwości", którą w czerwcu postanowiłam się zaopatrzyć.

Po polskich Błędnych Skałach i Rudawach Janowickich czy czeskich skalnych miastach przyszedł czas na Saksońską Szwajcarię.

Mówi się, że pierwsze wrażenie jest najważniejsze. Zapałamy miłością czy nienawiścią - wystarczy kilka sekund, by rozstrzygnęły się losy nowozawartej znajomości. Czy skończy się na jednodniowym, przelotnym romansie, czy będzie z tego coś więcej?

Piotrkowska może nie jest najdłuższą ulicą w Polsce, bo ten tytuł przypada Wałowi Miedzeszyńskiemu w Warszawie, ale może za to poszczycić się mianem najdłuższej ulicy handlowej w Europie i z pewnością jest jedną z tych, które robią niezapomniane wrażenie.